درمان جراحی بیماری های تیروئید(Thyroid Surgery) تاریخ : 1394/08/05 زمان : 00:24 تعداد بازدید : 7
 
غده ی تیروئید یکی از غدد اندوکرین یا درون ریز انسان است که هورمون های مترشحه ی آن، عملکرد فیزیولوژیک بدن مانند ضربان قلب، تعریق و مصرف انرژی را تنظیم می کند. غده ی تیروئید در قسمت وسط و پایین گردن واقع شده است. پایین حنجره قرار داشته و نیمه ی قدامی نای را به شکل نیم دایره در برگرفته است. شکل غده ی تیروئید مانند حرف انگلیسی H است که قسمت وسط آن روی نای بوده و دو طرف آن که ضخیم تر است در دو سمت نای واقع شده اند. در وضعیت طبیعی، غده ی تیروئید عموما با لمس کردن حس نمی شود.
بیماری های تیروئید کدامند؟
بیماری های تیروئید شیوع بالایی دارند. شایع ترین آن ها شامل موارد زیر است:
1- پرکار شدن غده ی تیروئید که هیپرتیرویدیسم نامیده می شود. به طور مثال بیماری گریوز، آدنوم سمی و گواتر ندولر سمی جزو این دسته طبقه بندی می شود.
2- کم کار شدن غده ی تیروئید که اصطلاحا هیپوتیرویدیسم نامیده می شود. به طور مثال می توان به بیماری التهاب تیروئیدی هاشیماتو اشاره کرد.
3- بزرگی تیروئید که به علت فعالیت بیش از حد آن مثلا در بیماری گریوز و یا کم کاری تیروئید مثلا در بیماری هاشیماتو ایجاد می شود. به عبارت دیگر هر دوی این بیماری ها می توانند موجب بزرگ شدن فیزیکی غده تیروئید شوند. علاوه بر آن غده ی تیروئیدی که میزان فعالیت طبیعی داشته باشد هم ممکن است بزرگ شود. این بزرگی تیروئید را گواتر می نامند. با توجه به آنچه ذکر شد، صرف داشتن گواتر نمی تواند بر پرکاری یا کم کاری این غده دلالت داشته باشد. کسانی که سابقه ی فامیلی مثبت سرطان تیروئید داشته و یا سابقه ی پرتو درمانی سر و گردن در کودکی به دلایل مختلف از قبیل آکنه، آدنوئید و ... داشته باشند، استعداد ابتلا به سرطان تیروئید در آنها بیشتر است. ضمنا افرادی که علائم تورم گردن، اختلال و سختی بلع و مشکل تنفسی داشته باشند، بایستی به پزشک متخصص مراجعه نمایند.
بیماری های تیروئید چگونه تشخیص داده می شوند؟
تشخیص اختلال عملکرد و یا وجود توده ی تیروئید به وسیله ی اخذ تاریخچه ی بیماری و معاینه ی فیزیکی شروع می شود. علاوه بر آن آزمایش خون، مطالعات تصویر برداری و انجام FNA ، ممکن است لازم گردد. برای تشخیص بیماری های تیروئید به طور کلی اقدامات زیر به کار گرفته می شود:
1- ارزیابی حنجره و طناب های صوتی با استفاده از تلسکوپ فیبروپتیک یا معاینه با آینه ی ویژه
2- سونوگرافی گردن و تیروئید
3- انجام آزمایشات خون مربوط به عملکرد تیروئید
4- اسکن رادیواکتیو تیروئید
5- بیوپسی به وسیله ی FNA
6- عکس ساده ی قفسه ی سینه
7- انجام سی تی اسکن یا ام آر آی
چه درمانی برای بیماری های تیروئید توصیه می شود؟
بسته به ماهیت یا ذات بیماری تیروئید، درمان آن شامل موارد ذیل است:
درمان کم کاری تیروئید، تجویز قرص های هورمونی تیروئید به منظور جبران کمبود آن می باشد.
درمان پرکاری تیروئید با تجویز دارو هایی است که تاثیر افزایش تولید هورمون تیروئید را مسدود می کنند. یا اینکه از ید رادیواکتیو با هدف انهدام بافت تیروئید استفاده می شود. سومین درمان پیشنهادی، برداشتن تیروئید با جراحی است.
اگر کسی گواتر داشته باشد، درمان آن بر اساس اخذ شرح حال، معاینه ی فیزیکی، انجام آزمایشات و پیشنهادات زیر برنامه ریزی می شود:
- مطالعه ی تصویر برداری اندازه، موقعیت و خصوصیت هر ندول را در غده ی تیروئید مشخص می کند. مطالعات تصویر نگاری شامل سی تی اسکن، سونوگرافی و یا ام آر آی می باشد.
- آسپیراسیون با سوزن (FNA) روشی ایمن و بدون درد است. در این روش سوزن به محل توده ی گردنی واقع در تیروئید وارد شده و نمونه های بافتی و مایع از آنجا برداشته می شود. گاهی این اقدام همراه با سونوگرافی جهت راهنمایی سوزن به داخل ندولی که سبب گواتر شده است، انجام می شود. انجام FNA درد و عوارض کمتری داشته و اطلاعات نسبتا خوب و دقیقی از ماهیت خوش خیم و یا بدخیم ندول مذکور می دهد.
- جراحی تیروئید در برخی موارد لازم است. اگر گزارش FNA تعیین کننده نبوده، یا مشکوک به سرطان اعلام شده و یا سرطان گزارش نماید، در هر سه مورد دخالت جراحی ضرورت پیدا می کند. همچنین در مواردی که تصویر نگاری مشخصات ندول را نگران کننده گزارش کرده و یا اینکه دلالت بر بزرگتر شدن آن نماید، جراحی توصیه می شود.
زمانی که نای و مری تحت فشار قرار گرفته و سبب اختلال در بلع و یا تنفس بیمار شود نیز انجام عمل جراحی توصیه می گردد.
تیروئید چگونه جراحی می شود؟
در جراحی تیروئید، همه ی غده و یا بخشی از آن برداشته می شود. جراحی در بیمارستان و تحت بیهوشی عمومی انجام می گردد. معمولا لوب گرفتار همراه با توده یا ضایعه ی داخل آن برداشته می شود. در مواردی به منظور تعیین بدخیمی احتمالی، نمونه ی برداشته شده بلافاصله به آزمایشگاه فرستاده می شود که توسط مطالعه ی سریع میکروسکوپی یا فروزن سکشن ماهیت بافتی مشخص شده و تکلیف بیمار تعیین گردد. گاهی بر اساس نتیجه ی فروزن سکشن، نسبت به برداشتن کل غده ی تیروئید و حتی بافت های گردنی اطراف غده ی تیروئید اقدام می شود. این تصمیم برای برداشتن بافت کامل تیروئید در اتاق عمل توسط جراح بر اساس فروزن سکشن گرفته می شود و احتمال عمل جراحی وسیع تر تومور، قبل از جراحی به خانواده و خود بیمار اعلام می گردد. یک روش دیگر جراحی، برداشتن لوب گرفتار و اتمام جراحی می باشد و بعد از دریافت جواب پاتولوژی قطعی، جراح تصمیم به عمل مجدد می گیرد.
بعد از جراحی تیروئید چه اتفاقاتی می افتد؟
24 ساعت اول بعد از عمل:
 تا 24 ساعت بعد از جراحی، به منظور تخلیه ی خون و مایع بعد از عمل یک لوله ی پلاستیکی در گردن گذاشته می شود. معمولا بعد از 24 ساعت این لوله ی پلاستیکی ظریف خارج می گردد. اغلب بیماران همان روز یا یک روز بعد از خارج کردن آن مرخص می شوند. عوارض بعد از عمل نادر است ولی موارد زیر ممکن است اتفاق بیافتد:
خونریزی، خونریزی زیر جلدی که اگر شدید باشد می تواند باعث آمدن فشار بر روی مجاری هوایی شده و سبب اختلال تنفسی گردد، تغییر و گرفتگی صدا، اختلال در بلع، گز گز و مور مور شدن پوست گردن، فلج تارهای صوتی و کاهش کلسیم خون.
در خانه:
به دنبال جراحی اگر نیاز به دریافت دارو وجود داشته باشد، قبل از ترخیص از بیمارستان باید توضیح کافی به بیمار داده شود. دارو درمانی شامل تجویز هورمون تیروئید، کلسیم و ویتامین دی می باشد. بعضی از علائم ممکن است طی دو تا سه روز بعد از عمل مشخص نشوند. در صورت رویت و یا تجربه ی علائم زیر، باید با پزشک معالج تماس گرفته شود: گزگز و مور مور شدن اطراف لب ها و دست ها، درد فزاینده ی زخم، تب، تورم، خروج ترشح از زخم و اختلال تنفسی.
 
اگر عمل جراحی برای سرطان تیروئید انجام شده باشد، درمان هورمونی جایگزین برای چند هفته به تعویق انداخته می شود. این اقدام سبب می شود که اسکن با ید رادیواکتیو، باقیمانده ی بافت تیروئید و وسعت انتشار سلول های بدخیم به غدد لنفاوی یا مناطق دیگر بدن را بهتر و دقیق تر مشخص نماید. 



فرستادن دیدگاه


نام :

دیدگاه :

کد را در کادر زیر وارد نمائید :


آمار بازدید