شقاق مقعد یا فیشر آنال (Anal Fissure) تاریخ : 1394/08/11 زمان : 00:53 تعداد بازدید : 156

شقاق مقعد یک ترک در ناحیه ی آنودرم دیستال به خط دندانه ای در انتهای روده ی بزرگ است. علت فیشر آنال مربوط به آسیبی است که خروج مدفوع سفت و یا اسهال طولانی ایجاد می کند. پارگی، زخم و یا خراش در آنودرم سبب اسپاسم یا گرفتگی اسفنکتر داخلی می شود که این خود موجب درد، افزایش پارگی و کاهش خون رسانی یا ایسکمی می شود. چرخه ی درد، گرفتگی و ایسکمی ، سبب اختلال در ترمیم زخم شده و شقاق مزمن به وجود می آید. اغلب فیشرهای مقعد در قسمت خلفی ایجاد می شود. 10 الی 15 درصد موارد در قدام و کمتر از 1 درصد آن در جای دیگر مقعد ایجاد می گردد.

علائم:

علامت مشخص آن، درد و خونریزی موقع دفع مدفوع است. این درد هنگام اجابت مزاج ایجاد شده و تا چند ساعت طول می کشد. در معاینه ی بالینی، شقاق یا زخم آنال توسط پزشک معالج مشاهده می گردد. از معاینه با آنوسکوپ یا انگشت، باید به دلیل ایجاد درد بیش از حد، خودداری به عمل آید. فیشر حاد یک پارگی سطحی درآنودرم است که معمولا با درمان دارویی و توصیه های تغذیه ای بهبود می یابد. فیشر مزمن به صورت زخم با لبه های برجسته و فیبرهای سفید رنگ اسفنکتر داخلی آنال دیده می شود که اغلب همراه با پوست آویزان در آن ناحیه می باشد. شقاق مزمن معمولا نسبت به درمان طبی و دارویی مقاوم بوده و با دخالت جراحی بهبودی حاصل میشود. شقاق مزمن آنال خصوصا در موقعیت غیر تیپیک، ممکن است دلیلی بر بیماری زمینه ای دیگر مانند کرون، ایدز، سیفلیس، سل و یا لوسمی باشد. در صورت تردید در تشخیص، ممکن است معاینه ی زیر بیهوشی ضرورت داشته باشد.

درمان:

تمرکز درمان بر شکستن چرخه ی درد، اسپاسم و ایسکمی است که عامل ایجاد فیشر می باشد. خط اول درمانی کم کردن تروما یا آسیب به آنال است که شامل تجویز مواد غذایی فیبردار مانند سبزیجات و میوه جات و مایعات می شود. تجویز ملین یا نرم کننده های مدفوع مثل شیرمنیزیوم، لاکتالوز و پودر پیدرولاکس به درمان کمک می کند. نشستن در لگن آب گرم توصیه می شود. تجویز ژل لیدوکائین 2 درصد به صورت موضعی به منظور کاهش درد سفارش شده است. پماد نیترو گلیسرین به صورت موضعی به کار برده شده و باعث افزایش گردش خون ناحیه می گردد ولی غالبا سبب سردرد شدید در بیمار ایجاد می کند. از دیلتیازم و نفیدیپین نیز برای ترمیم فیشر استفاده می شود. داروهای جدیدتر مثل آرژِنین و بتانکول نیز در درمان فیشر مورد استفاده قرار گرفته اند. درمان طبی در فیشر حاد موثر بوده ولی در 50 درصد موارد فیشر مزمن موثر نیست. تزریق بوتاکس باعث فلج موقت عضلات شده و با این مکانیسم، در بعضی مراکز به عنوان جایگزین عمل جراحی در فیشر مزمن به کار برده می شود. اگر چه عوارض آن کمتر است ولی نتایج درمان قطعی فیشر با تزریق بوتاکس بیشتر از درمان طبی نیست. درمان جراحی به صورت سنتی با هدف درمان قطعی فیشر مزمن در بیمارانی که درمان طبی در آنها ناموفق بوده، به کار برده می شود. در این عمل قسمت خارجی اسفنکتر داخلی آنال قطع می شود. هدف از این عمل کاهش اسپاسم اسفنکتر داخلی است و در 95 درصد از بیماران درمان جراحی موفقیت آمیز است. احتمال عود در کمتر از 10 درصد از بیماران وجود دارد. خطر بی اختیاری دفع گاز به میزان 5 الی 15 درصد است. گاهی به منظور درمان فیشر مزمن، از فلپ های موضعی با یا بدون اسفنکتروتومی استفاده می شود.  

 




فرستادن دیدگاه


نام :

دیدگاه :

کد را در کادر زیر وارد نمائید :


آمار بازدید