کانسر کبد(Hepatic Cancer) تاریخ : 1394/08/19 زمان : 01:03 تعداد بازدید : 94

چگونه می توان از سرطان کبد پیشگیری کرد؟

اگر کسی در معرض ابتلا به هپاتیت باشد، باید به پزشک خود اطلاع دهد.

ارتباط جنسی افراد باید ایمن و کنترل شده باشد.

در نوشیدن الکل رعایت اعتدال شود.

اگر با مواد شیمیایی  مضر بافت کبد کار می شود، رعایت موارد ایمنی به عمل آید.

قبل ازمصرف مکمل های آهن با دکتر خود در ارتباط با ضرورت مصرف آن مشورت گردد.

از خوردن آنابولیک های استروئید (مثل داروهای بادی بیلدینگ و بدنسازی) بدون ضرورت درمانی اجتناب شود.

 

هپاتیت چیست؟

هپاتیت التهاب سلول های کبدی است که عامل آن یک سری داروها و مواد دارویی، الکل و عفونت های ویروسی A، B و C می باشد. هپاتیت در هفته های اولیه ی ابتلا ممکن است علامتی نداشته باشد. علائم بعدی شامل خستگی مفرط، تهوع، کاهش اشتها، درد شکم و تب خفیف می باشد. زمانی که هپاتیت ب و سی مزمن شود ممکن است تا هفته ها هیچ علامتی نداشته باشد.

هپاتیت آ از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود. علائم آن خفیف بوده، معمولا درمان نیاز نداشته و خود به خود بدون گذاشتن عارضه خوب می شود. هپاتیت آ از طریق آب و غذا منتقل می شود. بهداشت فردی در پیشگیری از این بیماری نقش کلیدی دارد. مثلا نشستن دست ها قبل از خوردن غذا و مصرف آب لوله کشی شهری خطر ابتلا به این بیماری را تشدید می کند.

هپاتیت ب در فاز حاد بیماری ممکن است علائم شدیدی نداشته باشد. در برخی موارد سیستم ایمنی بدن باعث از بین رفتن ویروس می شود. ولی حدود 90 در صد موارد، این ویروس به فعالیت مخفیانه خود ادامه داده و سبب آسیب کبد، نارسایی کبد و سرطان یا کنسر کبد می شود. انتقال ویروس هپاتیت ب از طریق خون و مایعات بدن شخص مبتلا اتفاق می افتد. ایجاد رابطه ی جنسی با فرد مبتلا و همچنین استفاده از مسواک، سرنگ و ریش تراش مشترک می تواند منجر به بیماری هپاتیت ب شود. مادر مبتلا به هپاتیت ب از طریق زایمان می تواند فرزند خود را مبتلا کند. هپاتیت ب از طریق بغل کردن، خوردن غذای مشترک و سرفه منتقل نمی شود. افرادی که ارتباط جنسی با پارتنرهای متعدد داشته و افرادی که تزریق دارو با سرنگ مشترک انجام می دهند، شانس ابتلای بیشتری دارند. پرسنل شاغل در مراکز بهداشتی و درمانی و کسانی که با مبتلایان به هپاتیت مزمن زندگی می کنند، مستعد این بیماری هستند.

  25 در صد از افراد مبتلا به هپاتیت سی می توانند ویروس را از بین ببرند. در بقیه ی موارد ویروس در بدن باقی مانده و سبب هپاتیت مزمن، نارسایی کبد و سرطان کبد می شود. هپاتیت سی بیشتر از طریق سرنگ آلوده و فراورده های خونی منتقل می شود ولی در افرادی که روابط جنسی با پارتنرهای متعدد دارند نیز بیشتر دیده می شود. همچنین افرادی که قبل از سال 1992 دریافت خون داشتند، به دلیل عدم چک کردن خون از لحاظ هپاتیت سی تا آن زمان، مستعد ابتلا به این بیماری هستند.

ویروس نوع سی هم سبب هپاتیت مزمن، نارسایی کبد و کانسر کبد می شود.

یکی از عوارض هپاتیت امکان ابتلا به سرطان کبد است. به همین دلیل باید مبتلایان به هپاتیت مرتب تحت نظر پزشک معالج باشند. حتی اگر به لحاظ ظاهری سالم به نظر برسند، ممکن است تست های خونی وجود پروتئین هایی را نشان دهد که دلالت بر سرطان کبد دارند. سونوگرافی، سی تی اسکن و ام آر آی نشانگر بافت های غیر طبیعی در کبد هستند که دلالت بر کانسر کبد می کنند. بیوپسی یا نمونه برداری از بافت کبد، ماهیت بافت را تعیین می کند. اگر سرطان کبد در مراحل اولیه تشخیص داده شود، درمان جراحی موثرتر است. پیوند کبد در معالجه ی بعضی از بیماران با سرطان کبد موثر است.

کار کبد کمک به سوخت و ساز مواد، سم زدایی و هضم غذا بوده و پروتئین های زیادی را در بدن تولید می کند.

واکسن بر علیه هپاتیت آ و ب وجود دارد. واکسن هپاتیت آ برای تمام شیر خواران بین 12 تا 23 ماه و افراد بالغی  که قصد سفر به مناطقی دارند که ابتلا به هپاتیت در آنها از شیوع بالایی برخوردار است، تجویز می شود . البته افراد مبتلا به هپاتیت ب و سی مزمن هم لازم است بر علیه هپاتیت آ واکسینه شوند.

واکسن هپاتیت ب برای تمام نوزادان در بدو تولد و بالغین پر خطر توصیه می شود. مبتلایان به هپاتیت مزمن باید از خوردن مشروبات الکلی اجتناب کنند. ضمنا ضرورت دارد با دکتر خود قبل از خوردن هر مکمل و دارویی مشورت نمایند.

 

سرطان کبد با پیشگیری از ابتلا به هپاتیت مزمن ب و سی به شدت کاهش پیدا می کند. تزریق واکسن هپاتیت ب مهمترین عامل پیشگیری از سرطان بوده که درهمه کودکان در بدو تولد و بالغین با ریسک بالا توصیه می شود. سرطان کبد با پیشگیری از سیروزکبدی نیز کم می شود. باید از مصرف داروها و سموم صنعتی آسیب رسان به کبد خود داری به عمل آید. همچنین از خوردن و نوشیدن الکل، کشیدن سیگار و مصرف مواد حاوی آفلاتوکسین نیز پرهیز شود.

 

فاکتورهای خطر:

فاکتور هایی که سبب افزایش خطر ابتلا به سرطان کبد می شوند شامل این موارد هستند: ابتلا به بیماری هپاتیت مزمن ب و سی شانس سرطان کبد را بالا می برد. سیروز یا نارسایی کبد از عوامل مستعد کننده سرطان کبد می باشد. بیماری های ارثی ویلسون و هماکروماتوزیس سبب افزایش ریسک سرطان کبد می شوند. بیماران دیابتی به سرطان کبد مستعد تر هستند. تجمع چربی غیر وابسته به الکل سبب افزایش شیوع ابتلا به سرطان می شود. سم آفلاتوکسین موجود در آجیل خوب انبار نشده عامل مستعد کننده سرطان کبد است. مصرف طولانی مدت مشروبات الکلی می تواند سبب ابتلا به سرطان کبد شود. چاقی نیز ممکن است یکی دیگر از علل سرطان کبد باشد.

عوامل پیشگیری از سرطان کبد کدامند؟

مهم ترین عامل پیشگیری از سرطان کبد کنترل و پیشگیری از عفونت هپاتیت ب و سی می باشد. از مسواک، سرنگ و ریش تراش مشترک استفاده نشده و از انجام روابط جنسی بدون محافظ و پرخطر اجتناب شود. از دهه ی 1980 واکسن بر علیه هپاتیت ب تولید شده و استفاده می شود. برای همه ی کودکان و بقیه ی افراد در معرض ریسک ابتلا، تزریق واکسن هپاتیت توصیه می شود. برای هپاتیت سی هنوز واکسنی تولید نشده است. از ابتلای نوزاد مادر مبتلا به هپاتیت ب و سی پیشگیری شود. انتقال خون یکی دیگر از علل  ابتلا است که امروزه به علت امکان بررسی ویروس های هپاتیت سی و ب کمتر شده است.

به طور خلاصه بیمارانی که ریسک بالای عفونت با ویروس هپاتیت ب را دارند، شامل مشخصات ذیل هستند: داشتن رابطه ی جنسی با کسی که مبتلا به بیماری هپاتیت است، داشتن شریک یا پارتنر های متعدد جنسی، مبتلا یان به بیماری های آمیزشی یا جنسی، مردانی که با همجنس خود یا مرد دیگر سکس داشته باشند، معتادان تزریقی، زندگی کردن با یک فرد مبتلا به هپاتیت ب، مسافرت به منطقه یا کشور های که بیماری هپاتیت در آن کشور ها شیوع بالایی دارد، افراد در معرض فراورده های خونی بدلیل نوع اشتغال و بیمارانی که به مدت طولانی همودیالیز می شوند و بچه های متولد شده  از مادران مبتلا به هپاتیت ب.

ضمنا بیمارانی که ریسک بالایی برای ابتلا به عفونت هپاتیت نوع سی را دارند شامل این موارد هستند: بیماران متولد شده بین سالهای 1945تا 1965 ، تزریق با سرنگ آلوده حتی یک بار، مصرف کنندگان فاکتورهای انعقادی خصوصا قبل از سال 1987 ، تزریق خون و یا پیوند عضو قبل از 1992 ، انجام همودیالیز به مدت طولانی و مبتلایان به بیماری ایدز.

درمان ضد هپاتیت سی در خیلی ازبیماران باعث از بین رفتن ویروس شده است. درمان دارویی بر ضد ویروس هپاتیت سی در بسیاری از بیماران سبب کاهش تعداد ویروس و تاخیر در تشدید عوارض کبدی می شود.

رسیدن به وزن ایده ال ازایجاد کبد چرب، چاقی و دیابت که فرد را مستعد به سرطان کبد می کند، پیشگیری می کند.

انبار کردن و نگهداری مناسب آجیل و تنقلات برای پیشگیری از تولید سم آفلاتوکسین که سرطان زا است، اهمیت دارد. توجه به محدود کردن آرسنیک در آب های معدنی که سرطان زا بودن آن در کبد محرز بوده و الان با میزان محدود و بی خطر در کشورهای توسعه یافته استفاده می شود.

افزایش ذخایر آهن در بیماری هماکروماتوزیس برای بافت کبد سمی بوده و لازم است بطور منظم با کشیدن مقدار کمی از خون بیمار به منظور کاهش ذخایر آهن، از ابتلا به سرطان کبد پیشگیری شود.

 

آیا تشخیص کانسر کبد به صورت زودرس امکان پذیر است؟

علائم کانسر کبد با تاخیرو در مراحل پیشرفته دیده می شود. اگر بیمار در تاریخچه بالینی عوامل مستعد کننده و خطرساز ابتلا به کانسر کبد داشته باشد مثل مصرف الکل، سیروزو عفونت با هپاتیت ب و سی، پزشک ممکن است تست های غربالگری انجام دهد. اگر بیمار سیروز داشته باشد دکتر معالج به صورت جدی اقدامات لازم را برای تشخیص زودرس کانسر احتمالی کبد انجام می دهد. این اقدامات شامل اندازه گیری مرتب آلفا فیتو پروتئین به عنوان تومور مارکر سرطان کبد است که بالا بودن سطح خونی آن می تواند دلالت بر کانسر کبد بوده و ضرورت انجام تست های بعدی را توجیه می کند. سونوگرافی اقدام تشخیصی دیگر است که در دسترس بوده و می توان هر 6 ماه آن را انجام داد. البته از ام آر آی و سی تی اسکن هم برای تشخیص زودرس سرطان کبد در بیماران با ریسک بالا استفاده می شود.

 

 

 

 




فرستادن دیدگاه


نام :

دیدگاه :

کد را در کادر زیر وارد نمائید :


آمار بازدید